ملت ترکمن

در شرایط فعلی و با توجه به اوج گیری تفکر فدرالیسم در منطقه خاورمیانه تدبیر سازمانهای ما چیست ؟ که در نهایت به مصلحت ملت ترکمن بیانجامد. بحث فدرالیسم بطور جدی با فروپاشی نظام حاکم تحت فرمان صدام حسین در عراق مطرح شد. فی الواقع کردهای عراق و احزاب آنان اولین پیشگامان در این راه بودند. که ثمره تصمیم درست و منطقی خود را اینک میبینند و ما هم شاهد هستیم. اما در این راستا ترکمنهای عراق هم میتوانستند. از مزایای مشابه برخوردار شوند به شرط آنکه در جهت کسب نظام فدرالی حرکت میکردند. اما ترکمنهای عراق بدلیل وابستگی احزاب آنان به ترکیه نه اینکه تقاضای نظام فدرالی را نکردند. بلکه همیشه به درخواست ترکیه مخالفت خود را با طرح نظام فدرالی اعلام کردند. در نهایت نه تنها صاحب نظام فدرال در منطقه خود نشدند. بلکه طرح نظام فدرالی در مجلس عراق به تصویب رسید. این است نتیجه خلاف آب شنا کردن آنهم در شرایطی که شدت جریان آب غیر قابل مهار باشد. از طرفی ۵۰٪ ترکمنهای عراق شیعه هستند. انها هم بر اساس تعصب شیعی خود به احزاب شیعه تحت فرمان سیستانی رای دادند. خلاصه شرایط به گونه ای شد که نمیتوان هیچ کس به غیر از خود ترکمنهای عراق را مقصر شناخت. از طرفی آذربایجانیها در ایران به دلیل تقسیمات مغرضانه کشوری در زمان سلطنت پهلوی و همچنین اختلاف مذهبی و کینه به جا مانده از زمان صفویه و سنی کشی گسترده که به یقین بزرگترین قتل عام در دنیا از بدو خلقت میباشد. با احزاب کرد ایران دارای اختلاف میباشند. در اینجا تدبیر ما چه میتواند باشد ؟ مصلحت ما چه میتواند باشد ؟

ما نمیتوانیم به خاطر ترکمنهای عراق که خودشان نظام فدرال را نخواستند و یا آذربایجانیها با احزاب کرد به تفاهم نرسیم. وجه مشترک ما با احزاب کرد در هدف مشترک ما است. که همانا تحقق یک نظام فدرال در ایران است. ترکیه که با نظام فدرالی در عراق مخالف بود. آیا میتواند موافق نظام فدرالی در ایران باشد ؟

 آیا ورود ما به اختلافات آذربایجانیها و کردها به نفع ماست ؟ آذربایجانیها در نظام ج.ا نقش گسترده دارند. بطوری که گردانندگان ج.ا آذربایجانیها هستند. در تشکیلات سراسری هم اکثرآ آذربایجانیها هستند. که موضع گیریهای تند و فاشیستی بر علیه ملیتها و اهل سنت دارند. با از دست رفتن فرصت کسب فدرالیسم آذربایجانیها جاهای زیادی دارند. تا به ایفای نقش بپردازند. اما با از دست رفتن فرصت فدرالیسم ما دیگر جایی نداریم.