ملت ترکمن

حق تعیین سرنوشت یکی از ارکان دمکراسی است . که به وسیله حق تعیین سرنوشت انتخابات آزاد مشروعیت میابد و فرد به دلیل برخورداری از حق تعیین سرنوشت نظام دلخواه خود را بر میگزیند . حق تعیین سرنوشت با دمکراسی ارتباط مستقیم دارد . فی الواقع لازم و ملزوم یکدیگر هستند . دمکراسی پایدار و واقعی به وسیله حق تعیین سرنوشت تکامل مییابد . در حالی که ما با گروهی مثلآ روشنفکر فارس مواجه هستیم که میگویند : ما دمکراسی را قبول داریم اما حق تعیین سرنوشت را قبول نداریم چون تجزیه ایران را به همراه میاورد . در جواب این گروه باید به عرض برسانم : اولآـ از گفته های خودتان بر میاید که به دمکراسی اعتقادی ندارید ! و دمکراسی برای شماها ژستی بیش نیست ! دومآ ـ شما که حق تعیین سرنوشت را به جای ارتباط با دمکراسی به تجزیه طلبی ارتباط میدهید . معنایی بس عمیق در این ارتباط نهفته یعنی اگر زمانی در کردستان یا آذربایجان و یا احواز مردم بر اساس حق تعیین سرنوشت خواهان نظام فدرالی شدند . از نظر شما این یک حرکت در جهت تجزیه ایران و مقابله نظامی امری قابل تایید است !

البته گروهی دیگر هم در توجیه رد حق تعیین سرنوشت به تاریخ مشترک ۳۰۰۰ ساله استناد میکنند . این هم با منظور و معنا است . زیرا در ۳۰۰۰سال پیش قوم فارس توانسته در برهه ای از تاریخ بر این جغرافیا حکومت کند . فی الواقع این گروه ایران را ارث پدری خود میدانند ! متاسفانه این گروه یا طماع یا از نظر مطالعات تاریخی بی سواد هستند ! زیرا همانطوری که همگان مستحضر هستیم در زمان سلجوقی ها که ترکمن بودند . از اورتا آسیا (آسیای میانه) تا مصر و ...جزو قلمرو سلجوقی ها بود . پس امروز ما هم مدعی مصر و ... باشیم !

برخلاف تبلیغات وسیع مبنی بر توانمندی و شیرینی زبان فارسی میبینیم که این زبان یک زبان ناتوان و ناقابل است . که به زور سرمایه گذاری عظیم ناشی از صادرات نفت ملت عرب و زور سرنیزه توانسته خود را سر پا نگه دارد . اما آنچه در آینده انتظار میرود ضعف و اضمحلال زبان سرنیزه (فارسی) میباشد . یکی از دلایل اضمحلال این زبان به غیر از عقب افتادگی فکری و فرهنگی متکلمان آن بیداری ملت های ایران میباشد. اگر به یاد داشته باشید چندی پیش رسانه های خبری اعلام کردند . که وبلاگ نویسان فارسی افزایش داشته اند . در اصل این وبلاگ نویسان ملت های تحت ستم بودند که باعث این افزایش شده اند . و فارسی نویسی آنان هم نه به دلیل علاقه بلکه به دلیل تاکتیکی بوده  

قبل از هر چیز اعتماد به نفس و شناخت موجودیت و هویت خویش الزامی است . اینکه من یک ترکمن از ملت ترکمن هستم . ابتدا پذیرفتن خود به عنوان جزئی ازملت ترکمن و ملت ترکمن را حافظ خود دانستن اولین قدم در جهت باور ملی و ملی گرایی است . که طبیعتآ مسائل دیگری نیز متعاقب آن خواهد بود . از جمله جغرافیای ملی و تاریخ ملی و هویت ملی و سرود ملی و........